Een persoonlijk interview
juni 13, 2011
Door op 16:58

Gent juni (Large)

Vanwege de vele vragen die ik vaak krijg over Johanny, heb ik haar weten te strikken voor een persoonlijk interview:

Johanny, hoe gaat het met je Nederlands?
Ja, wel goed geloof ik. Ik ben mxe2x80x99n mentaliteit aan het veranderen op dit moment. Eerder zei ik altijd: xe2x80x9cIk spreek geen Nederlands.xe2x80x9d Nu focus ik me meer op wat ik weet dan in plaats van op wat ik niet weet. Op de dingen die ik wxc3xa9l kan en niet op de dingen die ik niet kan. Daardoor voel ik me wat nuttiger. Ik heb geleerd dat dit alles ook een proces is wat gewoon tijd nodig heeft. 

Wat is je favoriete woord in het Nederlands?
Natuurlijk! Waarom? Dat klinkt zo goed.

Wat heb je hier verder nog meer geleerd?

Elke dag leer ik me meer en meer te bewegen in deze cultuur. Verder het leren accepteren dat de dingen hier heel anders zijn en gaan dan dat ik gewend was. Ook ben ik meer aan het kijken naar de mooie dingen in plaats van te kijken naar de zaken die niet werken.xe2x80xa6en bovenal proberen hier genieten.

Wat is het mooiste van Belgixc3xab?

(Na heel lang nadenkenxe2x80xa6:) Eerlijk gezegd denk ik dat het mooiste van het wonen hier de veiligheid is. Ik kan hier rustig nog xe2x80x99s avonds over straat met mxe2x80x99n fiets.  Natuurlijk bestaat er het risico dat er iets gebeurd, maar veel minder. Een paar weken geleden bijvoorbeeld gingen mijn moeder met mijn broertje met de bus naar de kerk, xe2x80x99s avonds om een uurtje of 19:30. Onderweg kregen ze een berichtje dat er geen stroom was in de kerk dus stapten ze halverwege uit en namen de volgende bus terug. Eenmaal in de volgende bus waren ze, samen met de chauffeur, de enige passagiers.  Opeens stapt er een jongen van een jaar of 20 in. Trekt een pistool en vraagt aan mijn familie om hun waardevolle spullen af te geven. Mijn broertje gaf zxe2x80x99n mobiele telefoon en toen keek de jongen naar de handtas die mijn moeder bij zich had om deze ook mee te nemen. Plotseling vertrok de jongen zxe2x80x99n gezicht en veranderde hij van gedachten. Hij gaf de mobiel aan mijn broertje terug en stapte snel de bus uit. Met dit soort details kan ik zien, ondanks dat Venezuela een land is dat veel gevaarlijker is, dat God ook daar voor mijn familie zorgt.

Wat is het moeilijkste van het wonen in Belgixc3xab?
Het weer en het eten. Af en toe de mensen, want ze zijn hier niet heel erg open in het begin.

Wat mis je het meest van Venezuela?
Mijn familie en vrienden. Ik denk ook de warmte van de mensenxe2x80xa6en het strand natuuuuurrrrlijk.

Wat mis je niet van Venezuela?
Chavez (de president), hahaha. 

Juni (Large)

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>